In gedachten...........

Wat zit het leven toch soms zwaar in elkaar...

Zoveel leed onder de mensen.

Dat raakt me echt....

Bij Kars op zijn werk,collega's die ernstig ziek zijn..

Een vrouw van een collega opgegeven......

Een andere collega verliest door een hartaanval zijn vrouw tijdens de vakantie (ze was pas 48 jaar)

Zelf ben ik ook net 48 dus dat is toch nog vreselijk jong.

Mijn hart gaat uit na alle mensen die zoveel verdriet te verwerken krijgen.

Ik brand een kaarsje uit mede leven,want wat is het leven toch soms zwaar.

Heb een gedichtje voor iedereen die steun zoekt en achter blijft met verdriet.

Als dit het einde is

en verder niets,

dan is er leegte,

gemis, verdriet en tranen

om wat eens was

en niet meer is.




Maar er is meer

dan lijf en leden,

veel meer.

Want wat een mens bezielt,

dat is, dat was,

zijn geest, zijn kracht,

zijn denkvermogen,

alle gaven van zijn hart:

zijn goedheid grenzenloos,

de sterkte van zijn woord,

zijn hartelijk gebaar,

zijn spreken,

vlug of juist bedachtzaam,

zijn zwijgen

soms veelzeggend.



Dat alles leeft,

leeft voort in die hem/haar kenden,

die van hem hielden

en blijven houden

omdat zijn geest

nooit, nooit vergaat.

(Henri Kerckhoffs)van internet