Leeftijd........

Nog 3 weekjes en weer een jaartje ouder..maar liefs 48 jaar..
Nu beginnen de jaren te tellen..
En met alle (leuke)overgangs klachten niet altijd even makkelijk.
Niet voor mezelf maar ook niet voor de mensen om me heen.
Uit het niets......kan ik zomaar een wisseling hebben qua gevoel.
Zo is er niets aan de hand,en ben ik blij en tevreden en dan opeens......
Alsof er een BOM explodeerd,zonder dat ik er grip op heb.
Net alsof er dan een ander (vervelend) mens in me zit bah..
Dan ben ik kattig,zeg onaardige dingen en ben ik niet echt een lieve meid.
Gooi daar de maandelijkse perikelen bij op en het is FEEST..
Vaak nog geen 10 minuten later begrijp ik niet waarom ik nu zo naar was.
En heb ik spijt van mijn gedrag.....kon ik er maar grip op krijgen..
Waarom kan het hele gedoe in je hormoonhuishouding niet ophouden als je klaar bent met kinderen krijgen??
Als je vind dat je gezin klaar is ,dat het dan ook binnen in je klaar is!
Geen gedoe met hormonen die me dingen laten doen die ik NIET wil.
Gewoon helemaal in balans,zonder die hevige buien!
Eerlijk is eerlijk mannen (tenminste die van mij) heeft maar wat met me te stellen.
Gelukkig (ja echt gelukkig heb ik een man met veel geduld en berip)
Dank je lieve lieve schat voor al het geduld
                                                                    xx   xx
                                                                  xxxxxxxx
                                                                   xxxxxxx
                                                                      xxxx
                                                                        x
                                       

Het valt immers niet mee een vrouw in de OVERGANG.
Ik hoop dat dit niet te lang gaat duren,en dat ik gewoon weer grip heb op mezelf.
Ben ik nu de enige of hebben jullie ook van die onuitstaanbare BUIEN??

Iedereen een fijne dag (pfffff gelukkig is dit een goede dag haha) groetjes Karin